Eskiye Özlem… - 8.8.2017

Eskiye Özlem…

 

Her insanoğlu eskiye özlem duyar. Konuşmalar hep “nerede o eski bayramlar?” veya “nerde o eski insanlar?” Diye başlar. İnsanoğlu olarak yıllar geçtikçe hep birbirimizden uzaklaştık. Teknoloji hayatımıza girince toplum olarak iyice yalnızlaştık. Artık parklarda, sokaklarda eskiye nazaran oyun oynayan çocukları görmek pek mümkün değil.

Konuşmalarımızda hep eski yılları özlemle yad ederiz. Kozan’ın eskisinden daha güzel olduğu anlatılır. Mesela Kozan Kurtuluşunun kutlanacağı 2 Haziran öncesi kutlamalar çok önceden başlarmış. Feke’den, Saimbeyli’den Tufanbeyli’den insanlar gelirmiş. O zamanlar kutlamalar daha coşkulu geçermiş. Günümüzde ise coşku yok denecek kadar az. Hatta kutlamalara neredeyse zorla insan getireceğiz.

Tablada simit, ayran, şalgam, poğaça, lahmacun satarak geçimini sağlayan Hakkı dayı 1962 doğumlu ve 27 yıldır bu işi yapıyor. Aslen Tapanın Uğurlubağ Mahallesi’nden olan Hakkı Çelen, 2 torun sahibi. Eskiden Irmak Caddesi üzerinden köprübaşına gidene değin elindeki bütün yiyecekleri tükettiğini belirten Hakkı dayı “Eskiden çok para kazanırdık” diyor. Günlüğü şimdiki parayla 500 TL’yi bulurmuş. Şimdi ise “100-150 TL’yi bulunca şükür ediyorum” diyor. Çocuklarını tablacılık yaparak okutmuş. Hatta oğlu daha yeni uzman çavuş olmuş.

Günümüzde ise birçok esnaf iş yapamamaktan şikâyetçi. Siftah yapmadan kepenk kapatan esnaflarımız var. Parası olan yatırım yapmaya korkuyor.

Kozan’da pazarın üstün sokak üzerine kurulduğu, Kozan Otogarının, belediye binasının karşısında ve Kartal garajının olduğu yıllar çok güzeldi. Köyden insanlar şehre inince çarşıda bir canlılık oluyordu. Tüm esnafların işleri çok iyiydi. O yıllar insanlar birbirine daha saygılıydı, komşuluk ilişkileri ise çok güzeldi.

Özellikle ramazan ve kurdan bayramlarında herkes birbirine yemek gönderirdi. Kurbanda etler 7 yere dağıtılırdı. Günümüzde ise komşuluk ilişkileri iyice zayıfladı. Nerdeyse aynı apartmanda oturan insanlar birbirini tanımıyor.

Bizim oturduğumuz Hacıuşağı Mahallesi’nde komşuluk ilişkileri çok güzeldi. Mahalle sakinleri olarak birbirimize çok tutkunduk. Arkadaşlık ilişkileri de çok güzeldi.

Merhum Hulusi Kurtoğlu, Merhum Halil Altıparmak mahallenin çocuklarını toplar Kozan’ın kurtuluş yıllarını anlatırlardı. Çok güzel zamanlarımız geçti Hacıuşağı Mahallesi’nde…

Sizin anlayacağınız: Daha ben şimdiden “nerde o eski Kozan” demeye başladım bile…

- 8.8.2017