Halil Güldür Öğretmenim İyi Bir İnsandır… - 9.5.2018

Halil Güldür Öğretmenim İyi Bir İnsandır…

Hani Yüce Peygamberimiz ne demiş: “Müslüman komşusunun kendisinden emin olduğu kişidir” İşte Halil Güldür Öğretmenimiz kapı komşumuzdur. Çocuklarının hepsinin eğitimleriyle ilgilenmiş evrene güzellikler saçabilmiş pek kıymetli bir elmastır. İyi bir Müslüman, örnek bir kişidir. Ahlak sahibidir. Dürüsttür. Sakindir. İnançlıdır. Başkalarını asla yargılamaz…

Çok kahrımızı çekti. Taşranın en altındaki asabi bizler kedi köpek ilişkisi içerisinde dört mevsim halet-i ruhiyesini aynı anda yaşarken o hep dingindi. Bizler hayatın en altında sıfır noktasında yaşam mücadelesi verdik. Gerildik, için için ezildik. Simit sattık, ayakkabı boyadık. Sakız sattık. Andıllı Omar Emmi’nin hurdalığında çalıştık. Ot dövdük, pamuk topladık. Bir Anka Kuşu gibi kendi külümüzden doğmaya çalıştık. Didindik, geçimle boğuştuk. Çocukluğumuzda 1 defa kurban kestiğimizi hatırlıyorum. Hiç kesemezdik ki?! Çok yoksulduk. Hem isyankar hem de inançlıydık. İtikatte sorunumuz olmadı. Bağlıydık yüce yaradana… Bugünkü herkesin övgü dizdiği, neredeyse kaside yazdığı Özallı yıllar da peyniri 50 gram ancak alabiliyorduk. Düzenli bir hayatımız yoktu. Psikolojik, sosyal, ruhbilimsel farklılıklar içerisindeydik. Halil amca Kurban Bayram’larında bize et getirdiğinde ona itiraz edilmezdi. Sevinirdik. Halil amca düzenli ve disiplinli bir hayatın parçasıydı. Uzun süre Turgutlu’da, Toros’ta öğrertmenlik yaptığını ve kırmızı motorsikletini pek hatırlıyoruz. Biz sokaklarda rahatça oyun oynardık, onlar çocuklarına ders aldırırdı. Bizler evlerimize ekmek getirmek zorunda idik. Sokak çocukları gibiydik. Pantolonlarımızın dizleri yırtılırdı. Aynı sokakta farklı kişilerdik. Bizler kavgacı onlar patırtıdan, gürültüden uzak biraz içe dönük idiler… O yıllarda çok fazla oynamamız sanki istenmezdi… Biz daha sosyal, daha fazla arkadaş sahibi, daha sokaktık… 80’li yılların tüm yaşamsal çelişkilerini de üzerlerimizde taşıyorduk. Bir gün abim babama isyan etti. Halil amca geldi sakinleştirmek için gayret gösterdi…

  • yılların iyi tarafları vardı. Kötü tarafları da… Kumlu Göl’de, Geçit’de, İki Taş’ta, soğuk sulama kanalında çimmek bizlere serbest idi.

Halil Amca’nın çocukları Seyyide Güldür ablamız İngilizce Öğretmeniydi emekli bile oldu. Muhammet Güldür Patoloji Doçenti, Mahmude Ablamız Hukukçu, Hayrunnisa Veteriner ve küçük oğlu Doktor Emin Güldür’ü okutabilmek için emekli olduktan sonra Adana’da petrol istasyonunda çalıştı.

Bir gün hiçbir Allah’ın kulunu kırdığını görmedik. Bir gün olsun ağzından bir tek küfür bile işitmedik. Cumhuriyet Mahallesi Karabulut Sokak’ın ve de Kozan’ın dedik ya çok özgün ve bulunmaz bir altından da öte elmas’ıdır, pırlantasıdır Halil hocam. Eşi Arap Şıh’ının Yiğeni, Zeynel Abidin Hazretlerin Kız Kardeşi, Ayşe Teyzemiz’in Kızı, Ahmet hocamızın ablası Minne Abla’yla birlikte son 6 yıldır Kadirli’de yaşıyorlar. Kozanlı da Kadirli’de yaşamaya pek alışamaz. Buradan çağrı yapalım ki onlar tez zamanda yeniden Kozan’ımıza gelsinler. Aramıza katılsınlar. Bizlere rol modellik yapmaya devam etsinler. Onları ve sevdiklerini seviyoruz. Allah’ım korusun. İyiler iyidir, iyilerden iyiler türer…

 

 

- 9.5.2018